Learn Languages Online!
previous page  up Pёrmbajtja  next page  | Free download MP3: 100 lessons  | Free Android app | Free iPhone app

Home  >   50languages.com   >   Shqip   >   Persisht   >   Pёrmbajtja


55 [pesёdhjetёepesё]

Punoj

 


‫55 [پنجاه و پنج]‬

‫کار‬

 

 
Çfarё profesioni keni?
‫شغل شما چیست؟‬
shoghle shomâ chist?
Burri im ёshtё mjek.
‫شوهر من پزشک است.‬
shohare man pezeshk ast.
Unё punoj gjysmё dite si infermiere.
‫من نیمه وقت به عنوان پرستار کار می‌کنم.‬
man nime vaght be onvâne parastâr kâr mikonam.
 
 
 
 
Sё shpejti do tё marrim pensionin.
‫به زودی حقوق بازنشستگی ما پرداخت می‌شود.‬
be zudi hoghughe bâz-neshastegi-e mâ pardâkht mishavad.
Por taksat janё tё larta.
‫اما مالیات ها زیاد هستند.‬
ammâ mâliât-hâ ziâd hastand.
Sigurimi shёndetёsor ёshtё i lartё.
‫و بیمه درمانی بالا (زیاد) است).‬
va bime-ye darmâni bâlâst (zi-yâd ast)
 
 
 
 
Çfarё do tё bёhesh?
‫تو می‌خواهی چکاره بشوی؟‬
to mikhâ-hi chekâre beshavi?
Dua tё bёhem inxhinier.
‫من می‌خواهم مهندس بشوم.‬
man mikhâham mohandes beshavam.
Dua tё studioj nё universitet.
‫من می‌خواهم به دانشگاه بروم‬
man mikhâham dar dânesh-gâh tahsil konam.
 
 
 
 
Jam praktikant.
‫من کارآموز هستم.‬
man kârâmuz hastam.
Nuk fitoj shumё.
‫درآمدم زیاد نیست.‬
darâmadam zi-yâd nist.
Po bёj njё praktikё jashtё shtetit.
‫من خارج از کشور کارآموزی می‌کنم.‬
man dar khârej az keshvar kârâmuzi mikonam.
 
 
 
 
Ky ёshtё shefi im.
‫این رئیس من است.‬
in ra-ise man ast.
Kam kolegё tё mirё.
‫من همکارهای مهربانی (خوبی) دارم.‬
man hamkâr-hâye mehrabâni dâram.
Drekave shkojmё gjithmonё nё mencё.
‫ظهرها همیشه به سلف اداره می‌رویم.‬
zoh-hâ hamishe be selfe edâre miravim.
 
 
 
 
Po kёrkoj njё vend pune.
‫من به دنبال کار هستم.‬
man dar jost-o-juye kâr hastam.
Qё prej njё viti jam pa punё.
‫یک سال است که بیکارم.‬
man yek sâl ast ke bikâr hastam.
Nё kёtё vend ka shumё tё papunё.
‫در این کشور بیکار زیاد است.‬
dar in keshvar bikâr zi-yâd ast.
 
 
 
 

previous page  up Pёrmbajtja  next page  | Free download MP3: 100 lessons  | Free Android app | Free iPhone app

Kujtesa ka nevojë për gjuhë.

Shumica e njerëzve e mbajnë mend ditën e parë të shkollës. Sidoqoftë, ata nuk kujtojnë më atë që ka ndodhur më parë. Gjatë viteve tona të para të jetës, ne nuk kemi pothuajse asnjë kujtim. Por pse ndodh kjo? Pse nuk mund të kujtojmë çfarë kemi përjetuar kur ishim bebe? Arsyeja gjendet tek zhvillimi ynë. Gjuha dhe kujtesa zhvillohen përafërsisht në të njëjtën kohë. Njeriu ka nevojë për gjuhë që të mund të mbajë mend diçka. Kjo do të thotë se duhet të ketë fjalë për atë që po përjeton. Shkencëtarët kanë kryer teste të ndryshme tek fëmijët. Ata bënë një zbulim interesant. Sapo fëmijët mësojnë të flasin, ata harrojnë gjithçka që kanë përjetuar më parë. Pra, fillimi i gjuhës është gjithashtu fillimi i kujtesës. Fëmijët mësojnë shumë gjatë tre viteve të para të jetës. Ata përjetojnë çdo ditë gjëra të reja. Në këtë moshë, ata kanë shumë përvoja të rëndësishme. Megjithatë, të gjitha harrohen. Psikologët e quajnë këtë fenomen “amnezia infantile”. Mbeten vetëm gjërat, të cilat fëmija mundet t'i emërojë. Kujtesa autobiografike ruan përvojat personale. Funksionon si një ditar. Në të ruhet çdo gjë e rëndësishme e jetës tonë. Kujtesa autobiografike formon kështu identitetin e njeriut. Sidoqoftë, zhvillimi i saj varet nga mësimi i gjuhës amtare. Vetëm përmes gjuhës ne mund të aktivizojmë kujtesën tonë. Sigurisht, gjërat që ne përjetojmë si bebe nuk janë zhdukur vërtet. Ato ruhen diku në trurin tonë. Por ne nuk mund t'i kujtojmë më… – sa keq vërtet, apo jo?

 


Downloads are FREE for private use, public schools and for non-commercial purposes only!
LICENCE AGREEMENT. Please report any mistakes or incorrect translations here.
Imprint - Impressum  © Copyright 2007 - 2020 Goethe Verlag Starnberg and licensors. All rights reserved.
Contact
book2 Shqip - Persisht Pёr fillestarёt