беларуская » інданезійская | 57 [пяцьдзесят сем] | У доктара

57 [lima puluh tujuh] Di dokter

Я запісаны / запісана на прыём да доктара.	Saya mempunyai janji bertemu dokter.
Я запісаны / запісана на прыём на дзесятую гадзіну.	Saya mempunyai janji jam sepuluh.
Як Вас зваць?	Siapa nama Anda?
Калі ласка, пасядзіце ў прыёмнай.	Silakan duduk di ruang tunggu.
Доктар хутка прыйдзе.	Dokternya datang sebentar lagi.
Дзе Вы застрахаваныя?	Apa nama asuransi kesehatan Anda?
Што я магу для Вас зрабіць?	Apa yang dapat saya lakukan untuk Anda?
У Вас што-небудзь баліць?	Apakah Anda merasa sakit?
Што ў Вас баліць?	Di mana yang sakit?
У мяне бесперапынны боль у спіне.	Saya selalu mempunyai sakit punggung.
У мяне частыя галаўныя болі.	Saya sering sakit kepala.
У мяне часам баліць жывот.	Kadang-kadang saya sakit perut.
Раздзеньцеся, калі ласка, да пояса!	Silakan buka baju bagian atas!
Кладзіцеся, калі ласка, на кушэтку!	Silakan berbaring!
Крывяны ціск у парадку.	Tekanan darahnya normal.
Я зраблю Вам укол.	Saya beri Anda suntikan.
Я дам Вам таблеткі.	Saya beri Anda tablet.
Я выпішу Вам аптэчны рэцэпт.	Saya beri Anda resep untuk apotik.

Пачуцці таксама размаўляюць на розных мовах!

У свеце існуе шмат розных моў. Універсальнай чалавечай мовы не існуе. А што наконт нашай мімікі? Ці з'яўляецца універсальнай мова эмоцый? Не, адрозненні ёсць і тут! Доўгі час лічылася, што людзі аднолькава выказваюць свае пачуцці. Мова мімікі лічылася ўніверсальна зразумелай. Дарвін лічыў, што пачуцці з'яўляюцца жыццёва неабходнымі для людзей. Таму іх павінны аднолькава разумець ва ўсіх культурах. Але вынікі новых даследаванняў іншыя. Яны сведчаць аб тым, што і ў мове пачуццяў ёсць адрозненні. Гэта значыць, што на нашую міміку ўплывае нашая культура. Таму людзі ва ўсім свеце паказваюць і інтэрпрэтуюць пачуцці па-рознаму. Вучоныя называюць шэсць першасных эмоцый. Гэта радасць, смутак, гнеў, агіда, страх і здзіўленне. Але міміка еўрапейцаў адрозніваецца ад мімікі азіятаў. Яны таксама счытваюць з аднолькавых выразаў розныя рэчы. Гэта было даказана рознымі эксперыментамі. Пры гэтым людзям паказвалі твары на камп'ютэры. Іх прасілі апісаць тое, што яны бачаць на тварах. Тое, што вынікі былі рознымі, тлумачыцца некалькімі прычынамі. У некаторых культурах пачуцці паказваюцца ярчэй, чым у іншых Таму інтэнсіўнасць мімікі не ўсюды ўспрымаецца аднолькава. Таксама людзі з розных культур звяртаюць увагу на розныя рэчы. Азіяты пры счытванні эмоцый канцэнтруюцца на вачах. А еўрапейцы і амерыканцы глядзяць на рот. Але адзін выраз твару ўспрымаецца правільна ва ўсіх культурах. Гэта мілая ўсмешка!