Grammatica voorkomt leugens!

Elke taal heeft zijn eigen kenmerken. Sommige hebben ook eigenschappen die uniek zijn in de wereld. Tot deze talen behoort Trio. Trio is een Zuid-Amerikaanse Indianen taal. Het wordt in Brazilië en Suriname door ongeveer 2000 mensen gesproken. Het speciale van Trio is de grammatica. Omdat het de spreker dwingt altijd de waarheid te vertellen. Hiervoor is de zogenaamde Frustrativ-ending verantwoordelijk. Deze einden worden aan de werkwoorden in het trio gehangen. Het laat zien hoe een stelling waar is. Een eenvoudig voorbeeld maakt het duidelijk hoe dit werkt. Beschouw de zin Het kind ging naar school. In Trio moet de spreker aan het werkwoord een bepaald einde hangen. Door dit einde wordt gezegd of hij het kind zelf heeft gezien. Maar het kan ook uitdrukken als hij dat van anderen weet. Of hij zegt aan het einde dat hij weet of het een leugen is. De spreker moet dit ook tijdens het spreken vastleggen. Met andere woorden, moet hij de anderen vertellen of zijn verklaring klopt. Hij kan niets verzwijgen of het mooier maken. Als een Trio spreker het einde weg laat, is hij een leugenaar. In Suriname is de officiële taal Nederlands. Vertalingen van het Nederlands naar het trio zijn vaak problematisch. Omdat de meeste talen veel minder nauwkeurig zijn. Ze zorgen ervoor dat de sprekers te vaag blijven. Daarom zijn tolken niet altijd even te achterhalen. De communicatie met Trio sprekers is dan ook moeilijk. Misschien zou het Frustrativ voordelig zijn in andere talen? Niet alleen in de taal van de politiek ...